मूल श्लोकः
અર્જુન ઉવાચ
મદનુગ્રહાય પરમં ગુહ્યમધ્યાત્મસંજ્ઞિતમ્।
યત્ત્વયોક્તં વચસ્તેન મોહોયં વિગતો મમ।।11.1।।
श्रीमद् भगवद्गीता
मूल श्लोकः
ભવાપ્યયૌ હિ ભૂતાનાં શ્રુતૌ વિસ્તરશો મયા।
ત્વત્તઃ કમલપત્રાક્ષ માહાત્મ્યમપિ ચાવ્યયમ્।।11.2।।
मूल श्लोकः
એવમેતદ્યથાત્થ ત્વમાત્માનં પરમેશ્વર।
દ્રષ્ટુમિચ્છામિ તે રૂપમૈશ્વરં પુરુષોત્તમ।।11.3।।
मूल श्लोकः
મન્યસે યદિ તચ્છક્યં મયા દ્રષ્ટુમિતિ પ્રભો।
યોગેશ્વર તતો મે ત્વં દર્શયાત્માનમવ્યયમ્।।11.4।।
मूल श्लोकः
શ્રી ભગવાનુવાચ
પશ્ય મે પાર્થ રૂપાણિ શતશોથ સહસ્રશઃ।
નાનાવિધાનિ દિવ્યાનિ નાનાવર્ણાકૃતીનિ ચ।।11.5।।
मूल श्लोकः
પશ્યાદિત્યાન્વસૂન્રુદ્રાનશ્િવનૌ મરુતસ્તથા।
બહૂન્યદૃષ્ટપૂર્વાણિ પશ્યાશ્ચર્યાણિ ભારત।।11.6।।
मूल श्लोकः
ઇહૈકસ્થં જગત્કૃત્સ્નં પશ્યાદ્ય સચરાચરમ્।
મમ દેહે ગુડાકેશ યચ્ચાન્યદ્દ્રષ્ટુમિચ્છસિ।।11.7।।
मूल श्लोकः
ન તુ માં શક્યસે દ્રષ્ટુમનેનૈવ સ્વચક્ષુષા।
દિવ્યં દદામિ તે ચક્ષુઃ પશ્ય મે યોગમૈશ્વરમ્।।11.8।।
मूल श्लोकः
સઞ્જય ઉવાચ
એવમુક્ત્વા તતો રાજન્મહાયોગેશ્વરો હરિઃ।
દર્શયામાસ પાર્થાય પરમં રૂપમૈશ્વરમ્।।11.9।।
मूल श्लोकः
અનેકવક્ત્રનયનમનેકાદ્ભુતદર્શનમ્।
અનેકદિવ્યાભરણં દિવ્યાનેકોદ્યતાયુધમ્।।11.10।।
मूल श्लोकः
દિવ્યમાલ્યામ્બરધરં દિવ્યગન્ધાનુલેપનમ્।
સર્વાશ્ચર્યમયં દેવમનન્તં વિશ્વતોમુખમ્।।11.11।।
मूल श्लोकः
દિવિ સૂર્યસહસ્રસ્ય ભવેદ્યુગપદુત્થિતા।
યદિ ભાઃ સદૃશી સા સ્યાદ્ભાસસ્તસ્ય મહાત્મનઃ।।11.12।।
मूल श्लोकः
તત્રૈકસ્થં જગત્કૃત્સ્નં પ્રવિભક્તમનેકધા।
અપશ્યદ્દેવદેવસ્ય શરીરે પાણ્ડવસ્તદા।।11.13।।
मूल श्लोकः
તતઃ સ વિસ્મયાવિષ્ટો હૃષ્ટરોમા ધનઞ્જયઃ।
પ્રણમ્ય શિરસા દેવં કૃતાઞ્જલિરભાષત।।11.14।।
मूल श्लोकः
અર્જુન ઉવાચ
પશ્યામિ દેવાંસ્તવ દેવ દેહે
સર્વાંસ્તથા ભૂતવિશેષસઙ્ઘાન્।
બ્રહ્માણમીશં કમલાસનસ્થ-
મૃષીંશ્ચ સર્વાનુરગાંશ્ચ દિવ્યાન્।।11.15।।
मूल श्लोकः
અનેકબાહૂદરવક્ત્રનેત્રં
પશ્યામિ ત્વાં સર્વતોનન્તરૂપમ્।
નાન્તં ન મધ્યં ન પુનસ્તવાદિં
પશ્યામિ વિશ્વેશ્વર વિશ્વરૂપ।।11.16।।
मूल स्लोकः
કિરીટિનં ગદિનં ચક્રિણં ચ
તેજોરાશિં સર્વતોદીપ્તિમન્તમ્।
પશ્યામિ ત્વાં દુર્નિરીક્ષ્યં સમન્તા-
દ્દીપ્તાનલાર્કદ્યુતિમપ્રમેયમ્।।11.17।।
मूल श्लोकः
ત્વમક્ષરં પરમં વેદિતવ્યં
ત્વમસ્ય વિશ્વસ્ય પરં નિધાનમ્।
ત્વમવ્યયઃ શાશ્વતધર્મગોપ્તા
સનાતનસ્ત્વં પુરુષો મતો મે।।11.18।।
मूल श्लोकः
અનાદિમધ્યાન્તમનન્તવીર્ય-
મનન્તબાહું શશિસૂર્યનેત્રમ્।
પશ્યામિ ત્વાં દીપ્તહુતાશવક્ત્રમ્
સ્વતેજસા વિશ્વમિદં તપન્તમ્।।11.19।।
मूल श्लोकः
દ્યાવાપૃથિવ્યોરિદમન્તરં હિ
વ્યાપ્તં ત્વયૈકેન દિશશ્ચ સર્વાઃ।
દૃષ્ટ્વાદ્ભુતં રૂપમુગ્રં તવેદં
લોકત્રયં પ્રવ્યથિતં મહાત્મન્।।11.20।।
मूल श्लोकः
અમી હિ ત્વાં સુરસઙ્ઘાઃ વિશન્તિ
કેચિદ્ભીતાઃ પ્રાઞ્જલયો ગૃણન્તિ।
સ્વસ્તીત્યુક્ત્વા મહર્ષિસિદ્ધસઙ્ઘાઃ
સ્તુવન્તિ ત્વાં સ્તુતિભિઃ પુષ્કલાભિઃ।।11.21।।
मूल श्लोकः
રુદ્રાદિત્યા વસવો યે ચ સાધ્યા
વિશ્વેશ્િવનૌ મરુતશ્ચોષ્મપાશ્ચ।
ગન્ધર્વયક્ષાસુરસિદ્ધસઙ્ઘા
વીક્ષન્તે ત્વાં વિસ્મિતાશ્ચૈવ સર્વે।।11.22।।
मूल श्लोकः
રૂપં મહત્તે બહુવક્ત્રનેત્રં
મહાબાહો બહુબાહૂરુપાદમ્।
બહૂદરં બહુદંષ્ટ્રાકરાલં
દૃષ્ટ્વા લોકાઃ પ્રવ્યથિતાસ્તથાહમ્।।11.23।।
मूल श्लोकः
નભઃસ્પૃશં દીપ્તમનેકવર્ણં
વ્યાત્તાનનં દીપ્તવિશાલનેત્રમ્।
દૃષ્ટ્વા હિ ત્વાં પ્રવ્યથિતાન્તરાત્મા
ધૃતિં ન વિન્દામિ શમં ચ વિષ્ણો।।11.24।।
मूल श्लोकः
દંષ્ટ્રાકરાલાનિ ચ તે મુખાનિ
દૃષ્ટ્વૈવ કાલાનલસન્નિભાનિ।
દિશો ન જાને ન લભે ચ શર્મ
પ્રસીદ દેવેશ જગન્નિવાસ।।11.25।।
मूल श्लोकः
અમી ચ ત્વાં ધૃતરાષ્ટ્રસ્ય પુત્રાઃ
સર્વે સહૈવાવનિપાલસઙ્ઘૈઃ।
ભીષ્મો દ્રોણઃ સૂતપુત્રસ્તથાસૌ
સહાસ્મદીયૈરપિ યોધમુખ્યૈઃ।।11.26।।
मूल श्लोकः
વક્ત્રાણિ તે ત્વરમાણા વિશન્તિ
દંષ્ટ્રાકરાલાનિ ભયાનકાનિ।
કેચિદ્વિલગ્ના દશનાન્તરેષુ
સંદૃશ્યન્તે ચૂર્ણિતૈરુત્તમાઙ્ગૈઃ।।11.27।।
मूल श्लोकः
યથા નદીનાં બહવોમ્બુવેગાઃ
સમુદ્રમેવાભિમુખાઃ દ્રવન્તિ।
તથા તવામી નરલોકવીરા
વિશન્તિ વક્ત્રાણ્યભિવિજ્વલન્તિ।।11.28।।
मूल श्लोकः
યથા પ્રદીપ્તં જ્વલનં પતઙ્ગા
વિશન્તિ નાશાય સમૃદ્ધવેગાઃ।
તથૈવ નાશાય વિશન્તિ લોકા-
સ્તવાપિ વક્ત્રાણિ સમૃદ્ધવેગાઃ।।11.29।।
मूल श्लोकः
લેલિહ્યસે ગ્રસમાનઃ સમન્તા-
લ્લોકાન્સમગ્રાન્વદનૈર્જ્વલદ્ભિઃ।
તેજોભિરાપૂર્ય જગત્સમગ્રં
ભાસસ્તવોગ્રાઃ પ્રતપન્તિ વિષ્ણો।।11.30।।
मूल श्लोकः
આખ્યાહિ મે કો ભવાનુગ્રરૂપો
નમોસ્તુ તે દેવવર પ્રસીદ।
વિજ્ઞાતુમિચ્છામિ ભવન્તમાદ્યં
ન હિ પ્રજાનામિ તવ પ્રવૃત્તિમ્।।11.31।।
मूल श्लोकः
શ્રી ભગવાનુવાચ
કાલોસ્મિ લોકક્ષયકૃત્પ્રવૃદ્ધો
લોકાન્સમાહર્તુમિહ પ્રવૃત્તઃ।
ઋતેપિ ત્વાં ન ભવિષ્યન્તિ સર્વે
યેવસ્થિતાઃ પ્રત્યનીકેષુ યોધાઃ।।11.32।।
मूल श्लोकः
તસ્માત્ત્વમુત્તિષ્ઠ યશો લભસ્વ
જિત્વા શત્રૂન્ ભુઙ્ક્ષ્વ રાજ્યં સમૃદ્ધમ્।
મયૈવૈતે નિહતાઃ પૂર્વમેવ
નિમિત્તમાત્રં ભવ સવ્યસાચિન્।।11.33।।
मूल श्लोकः
દ્રોણં ચ ભીષ્મં ચ જયદ્રથં ચ
કર્ણં તથાન્યાનપિ યોધવીરાન્।
મયા હતાંસ્ત્વં જહિ મા વ્યથિષ્ઠા
યુધ્યસ્વ જેતાસિ રણે સપત્નાન્।।11.34।।
मूल श्लोकः
સઞ્જય ઉવાચ
એતચ્છ્રુત્વા વચનં કેશવસ્ય
કૃતાઞ્જલિર્વેપમાનઃ કિરીટી।
નમસ્કૃત્વા ભૂય એવાહ કૃષ્ણં
સગદ્ગદં ભીતભીતઃ પ્રણમ્ય।।11.35।।
मूल श्लोकः
અર્જુન ઉવાચ
સ્થાને હૃષીકેશ તવ પ્રકીર્ત્યા
જગત્ પ્રહૃષ્યત્યનુરજ્યતે ચ।
રક્ષાંસિ ભીતાનિ દિશો દ્રવન્તિ
સર્વે નમસ્યન્તિ ચ સિદ્ધસઙ્ઘાઃ।।11.36।।
मूल श्लोकः
કસ્માચ્ચ તે ન નમેરન્મહાત્મન્
ગરીયસે બ્રહ્મણોપ્યાદિકર્ત્રે।
અનન્ત દેવેશ જગન્નિવાસ
ત્વમક્ષરં સદસત્તત્પરં યત્।।11.37।।
मूल श्लोकः
ત્વમાદિદેવઃ પુરુષઃ પુરાણ-
સ્ત્વમસ્ય વિશ્વસ્ય પરં નિધાનમ્।
વેત્તાસિ વેદ્યં ચ પરં ચ ધામ
ત્વયા તતં વિશ્વમનન્તરૂપ।।11.38।।
मूल श्लोकः
વાયુર્યમોગ્નિર્વરુણઃ શશાઙ્કઃ
પ્રજાપતિસ્ત્વં પ્રપિતામહશ્ચ।
નમો નમસ્તેસ્તુ સહસ્રકૃત્વઃ
પુનશ્ચ ભૂયોપિ નમો નમસ્તે।।11.39।।
मूल श्लोकः
નમઃ પુરસ્તાદથ પૃષ્ઠતસ્તે
નમોસ્તુ તે સર્વત એવ સર્વ।
અનન્તવીર્યામિતવિક્રમસ્ત્વં
સર્વં સમાપ્નોષિ તતોસિ સર્વઃ।।11.40।।
मूल श्लोकः
સખેતિ મત્વા પ્રસભં યદુક્તં
હે કૃષ્ણ હે યાદવ હે સખેતિ।
અજાનતા મહિમાનં તવેદં
મયા પ્રમાદાત્પ્રણયેન વાપિ।।11.41।।
मूल श्लोकः
યચ્ચાવહાસાર્થમસત્કૃતોસિ
વિહારશય્યાસનભોજનેષુ।
એકોથવાપ્યચ્યુત તત્સમક્ષં
તત્ક્ષામયે ત્વામહમપ્રમેયમ્।।11.42।।
मूल श्लोकः
પિતાસિ લોકસ્ય ચરાચરસ્ય
ત્વમસ્ય પૂજ્યશ્ચ ગુરુર્ગરીયાન્।
ન ત્વત્સમોસ્ત્યભ્યધિકઃ કુતોન્યો
લોકત્રયેપ્યપ્રતિમપ્રભાવ।।11.43।।
मूल श्लोकः
તસ્માત્પ્રણમ્ય પ્રણિધાય કાયં
પ્રસાદયે ત્વામહમીશમીડ્યમ્।
પિતેવ પુત્રસ્ય સખેવ સખ્યુઃ
પ્રિયઃ પ્રિયાયાર્હસિ દેવ સોઢુમ્।।11.44।।
मूल श्लोकः
અદૃષ્ટપૂર્વં હૃષિતોસ્મિ દૃષ્ટ્વા
ભયેન ચ પ્રવ્યથિતં મનો મે।
તદેવ મે દર્શય દેવ રૂપં
પ્રસીદ દેવેશ જગન્નિવાસ।।11.45।।
मूल श्लोकः
કિરીટિનં ગદિનં ચક્રહસ્ત-
મિચ્છામિ ત્વાં દ્રષ્ટુમહં તથૈવ।
તેનૈવ રૂપેણ ચતુર્ભુજેન
સહસ્રબાહો ભવ વિશ્વમૂર્તે।।11.46।।
मूल श्लोकः
શ્રી ભગવાનુવાચ
મયા પ્રસન્નેન તવાર્જુનેદં
રૂપં પરં દર્શિતમાત્મયોગાત્।
તેજોમયં વિશ્વમનન્તમાદ્યં
યન્મે ત્વદન્યેન ન દૃષ્ટપૂર્વમ્।।11.47।।
मूल श्लोकः
ન વેદયજ્ઞાધ્યયનૈર્ન દાનૈ-
ર્ન ચ ક્રિયાભિર્ન તપોભિરુગ્રૈઃ।
એવંરૂપઃ શક્ય અહં નૃલોકે
દ્રષ્ટું ત્વદન્યેન કુરુપ્રવીર।।11.48।।
मूल श्लोकः
મા તે વ્યથા મા ચ વિમૂઢભાવો
દૃષ્ટ્વા રૂપં ઘોરમીદૃઙ્મમેદમ્।
વ્યપેતભીઃ પ્રીતમનાઃ પુનસ્ત્વં
તદેવ મે રૂપમિદં પ્રપશ્ય।।11.49।।
मूल श्लोकः
સઞ્જય ઉવાચ
ઇત્યર્જુનં વાસુદેવસ્તથોક્ત્વા
સ્વકં રૂપં દર્શયામાસ ભૂયઃ।
આશ્વાસયામાસ ચ ભીતમેનં
ભૂત્વા પુનઃ સૌમ્યવપુર્મહાત્મા।।11.50।।
मूल श्लोकः
અર્જુન ઉવાચ
દૃષ્ટ્વેદં માનુષં રૂપં તવસૌમ્યં જનાર્દન।
ઇદાનીમસ્મિ સંવૃત્તઃ સચેતાઃ પ્રકૃતિં ગતઃ।।11.51।।
मूल श्लोकः
શ્રી ભગવાનુવાચ
સુદુર્દર્શમિદં રૂપં દૃષ્ટવાનસિ યન્મમ।
દેવા અપ્યસ્ય રૂપસ્ય નિત્યં દર્શનકાઙ્ક્ષિણઃ।।11.52।।
मूल श्लोकः
નાહં વેદૈર્ન તપસા ન દાનેન ન ચેજ્યયા।
શક્ય એવંવિધો દ્રષ્ટું દૃષ્ટવાનસિ માં યથા।।11.53।।
मूल श्लोकः
ભક્ત્યા ત્વનન્યયા શક્યમહમેવંવિધોર્જુન।
જ્ઞાતું દૃષ્ટું ચ તત્ત્વેન પ્રવેષ્ટું ચ પરંતપ।।11.54।।
मूल श्लोकः
મત્કર્મકૃન્મત્પરમો મદ્ભક્તઃ સઙ્ગવર્જિતઃ।
નિર્વૈરઃ સર્વભૂતેષુ યઃ સ મામેતિ પાણ્ડવ।।11.55।।