श्रीमद् भगवद्गीता

मूल श्लोकः

અર્જુન ઉવાચ

એવં સતતયુક્તા યે ભક્તાસ્ત્વાં પર્યુપાસતે।

યેચાપ્યક્ષરમવ્યક્તં તેષાં કે યોગવિત્તમાઃ।।12.1।।

मूल श्लोकः

શ્રી ભગવાનુવાચ

મય્યાવેશ્ય મનો યે માં નિત્યયુક્તા ઉપાસતે।

શ્રદ્ધયા પરયોપેતાસ્તે મે યુક્તતમા મતાઃ।।12.2।।

मूल श्लोकः

યે ત્વક્ષરમનિર્દેશ્યમવ્યક્તં પર્યુપાસતે।

સર્વત્રગમચિન્ત્યં ચ કૂટસ્થમચલં ધ્રુવમ્।।12.3।।

मूल श्लोकः

સંનિયમ્યેન્દ્રિયગ્રામં સર્વત્ર સમબુદ્ધયઃ।

તે પ્રાપ્નુવન્તિ મામેવ સર્વભૂતહિતે રતાઃ।।12.4।।

मूल श्लोकः

ક્લેશોધિકતરસ્તેષામવ્યક્તાસક્તચેતસામ્।

અવ્યક્તા હિ ગતિર્દુઃખં દેહવદ્ભિરવાપ્યતે।।12.5।।

मूल श्लोकः

યે તુ સર્વાણિ કર્માણિ મયિ સંન્યસ્ય મત્પરાઃ।

અનન્યેનૈવ યોગેન માં ધ્યાયન્ત ઉપાસતે।।12.6।।

मूल श्लोकः

તેષામહં સમુદ્ધર્તા મૃત્યુસંસારસાગરાત્।

ભવામિ નચિરાત્પાર્થ મય્યાવેશિતચેતસામ્।।12.7।।

मूल श्लोकः

મય્યેવ મન આધત્સ્વ મયિ બુદ્ધિં નિવેશય।

નિવસિષ્યસિ મય્યેવ અત ઊર્ધ્વં ન સંશયઃ।।12.8।।

मूल श्लोकः

અથ ચિત્તં સમાધાતું ન શક્નોષિ મયિ સ્થિરમ્।

અભ્યાસયોગેન તતો મામિચ્છાપ્તું ધનઞ્જય।।12.9।।

मूल श्लोकः

અભ્યાસેપ્યસમર્થોસિ મત્કર્મપરમો ભવ।

મદર્થમપિ કર્માણિ કુર્વન્ સિદ્ધિમવાપ્સ્યસિ।।12.10।।

मूल श्लोकः

અથૈતદપ્યશક્તોસિ કર્તું મદ્યોગમાશ્રિતઃ।

સર્વકર્મફલત્યાગં તતઃ કુરુ યતાત્મવાન્।।12.11।।

मूल श्लोकः

શ્રેયો હિ જ્ઞાનમભ્યાસાજ્જ્ઞાનાદ્ધ્યાનં વિશિષ્યતે।

ધ્યાનાત્કર્મફલત્યાગસ્ત્યાગાચ્છાન્તિરનન્તરમ્।।12.12।।

मूल श्लोकः

અદ્વેષ્ટા સર્વભૂતાનાં મૈત્રઃ કરુણ એવ ચ।

નિર્મમો નિરહઙ્કારઃ સમદુઃખસુખઃ ક્ષમી।।12.13।।

मूल श्लोकः

સન્તુષ્ટઃ સતતં યોગી યતાત્મા દૃઢનિશ્ચયઃ।

મય્યર્પિતમનોબુદ્ધિર્યો મદ્ભક્તઃ સ મે પ્રિયઃ।।12.14।।

मूल श्लोकः

યસ્માન્નોદ્વિજતે લોકો લોકાન્નોદ્વિજતે ચ યઃ।

હર્ષામર્ષભયોદ્વેગૈર્મુક્તો યઃ સ ચ મે પ્રિયઃ।।12.15।।

मूल श्लोकः

અનપેક્ષઃ શુચિર્દક્ષ ઉદાસીનો ગતવ્યથઃ।

સર્વારમ્ભપરિત્યાગી યો મદ્ભક્તઃ સ મે પ્રિયઃ।।12.16।।

मूल श्लोकः

યો ન હૃષ્યતિ ન દ્વેષ્ટિ ન શોચતિ ન કાઙ્ક્ષતિ।

શુભાશુભપરિત્યાગી ભક્િતમાન્યઃ સ મે પ્રિયઃ।।12.17।।

मूल श्लोकः

સમઃ શત્રૌ ચ મિત્રે ચ તથા માનાપમાનયોઃ।

શીતોષ્ણસુખદુઃખેષુ સમઃ સઙ્ગવિવર્જિતઃ।।12.18।।

मूल श्लोकः

તુલ્યનિન્દાસ્તુતિર્મૌની સન્તુષ્ટો યેનકેનચિત્।

અનિકેતઃ સ્થિરમતિર્ભક્િતમાન્મે પ્રિયો નરઃ।।12.19।।

मूल श्लोकः

યે તુ ધર્મ્યામૃતમિદં યથોક્તં પર્યુપાસતે।

શ્રદ્દધાના મત્પરમા ભક્તાસ્તેતીવ મે પ્રિયાઃ।।12.20।।