श्रीमद् भगवद्गीता

मूल श्लोकः

અર્જુન ઉવાચ

યે શાસ્ત્રવિધિમુત્સૃજ્ય યજન્તે શ્રદ્ધયાન્વિતાઃ।

તેષાં નિષ્ઠા તુ કા કૃષ્ણ સત્ત્વમાહો રજસ્તમઃ।।17.1।।

मूल श्लोकः

શ્રી ભગવાનુવાચ

ત્રિવિધા ભવતિ શ્રદ્ધા દેહિનાં સા સ્વભાવજા।

સાત્ત્વિકી રાજસી ચૈવ તામસી ચેતિ તાં શ્રૃણુ।।17.2।।

मूल श्लोकः

સત્ત્વાનુરૂપા સર્વસ્ય શ્રદ્ધા ભવતિ ભારત।

શ્રદ્ધામયોયં પુરુષો યો યચ્છ્રદ્ધઃ સ એવ સઃ।।17.3।।

मूल श्लोकः

યજન્તે સાત્ત્વિકા દેવાન્યક્ષરક્ષાંસિ રાજસાઃ।

પ્રેતાન્ભૂતગણાંશ્ચાન્યે યજન્તે તામસા જનાઃ।।17.4।।

मूल श्लोकः

અશાસ્ત્રવિહિતં ઘોરં તપ્યન્તે યે તપો જનાઃ।

દમ્ભાહઙ્કારસંયુક્તાઃ કામરાગબલાન્વિતાઃ।।17.5।।

मूल श्लोकः

કર્ષયન્તઃ શરીરસ્થં ભૂતગ્રામમચેતસઃ।

માં ચૈવાન્તઃશરીરસ્થં તાન્વિદ્ધ્યાસુરનિશ્ચયાન્।।17.6।।

मूल श्लोकः

આહારસ્ત્વપિ સર્વસ્ય ત્રિવિધો ભવતિ પ્રિયઃ।

યજ્ઞસ્તપસ્તથા દાનં તેષાં ભેદમિમં શ્રૃણુ।।17.7।।

मूल श्लोकः

આયુઃસત્ત્વબલારોગ્યસુખપ્રીતિવિવર્ધનાઃ।

રસ્યાઃ સ્નિગ્ધાઃ સ્થિરા હૃદ્યા આહારાઃ સાત્ત્વિકપ્રિયાઃ।।17.8।।

मूल श्लोकः

કટ્વમ્લલવણાત્યુષ્ણતીક્ષ્ણરૂક્ષવિદાહિનઃ।

આહારા રાજસસ્યેષ્ટા દુઃખશોકામયપ્રદાઃ।।17.9।।

मूल श्लोकः

યાતયામં ગતરસં પૂતિ પર્યુષિતં ચ યત્।

ઉચ્છિષ્ટમપિ ચામેધ્યં ભોજનં તામસપ્રિયમ્।।17.10।।

मूल श्लोकः

અફલાકાઙ્ક્ષિભિર્યજ્ઞો વિધિદૃષ્ટો ય ઇજ્યતે।

યષ્ટવ્યમેવેતિ મનઃ સમાધાય સ સાત્ત્વિકઃ।।17.11।।

मूल श्लोकः

અભિસંધાય તુ ફલં દમ્ભાર્થમપિ ચૈવ યત્।

ઇજ્યતે ભરતશ્રેષ્ઠ તં યજ્ઞં વિદ્ધિ રાજસમ્।।17.12।।

मूल श्लोकः

વિધિહીનમસૃષ્ટાન્નં મન્ત્રહીનમદક્ષિણમ્।

શ્રદ્ધાવિરહિતં યજ્ઞં તામસં પરિચક્ષતે।।17.13।।

मूल श्लोकः

દેવદ્વિજગુરુપ્રાજ્ઞપૂજનં શૌચમાર્જવમ્।

બ્રહ્મચર્યમહિંસા ચ શારીરં તપ ઉચ્યતે।।17.14।।

मूल श्लोकः

અનુદ્વેગકરં વાક્યં સત્યં પ્રિયહિતં ચ યત્।

સ્વાધ્યાયાભ્યસનં ચૈવ વાઙ્મયં તપ ઉચ્યતે।।17.15।।

मूल श्लोकः

મનઃપ્રસાદઃ સૌમ્યત્વં મૌનમાત્મવિનિગ્રહઃ।

ભાવસંશુદ્ધિરિત્યેતત્તપો માનસમુચ્યતે।।17.16।।

मूल श्लोकः

શ્રદ્ધયા પરયા તપ્તં તપસ્તત્િત્રવિધં નરૈઃ।

અફલાકાઙ્ક્ષિભિર્યુક્તૈઃ સાત્ત્વિકં પરિચક્ષતે।।17.17।।

मूल श्लोकः

સત્કારમાનપૂજાર્થં તપો દમ્ભેન ચૈવ યત્।

ક્રિયતે તદિહ પ્રોક્તં રાજસં ચલમધ્રુવમ્।।17.18।।

मूल श्लोकः

મૂઢગ્રાહેણાત્મનો યત્પીડયા ક્રિયતે તપઃ।

પરસ્યોત્સાદનાર્થં વા તત્તામસમુદાહૃતમ્।।17.19।।

मूल श्लोकः

દાતવ્યમિતિ યદ્દાનં દીયતેનુપકારિણે।

દેશે કાલે ચ પાત્રે ચ તદ્દાનં સાત્ત્વિકં સ્મૃતમ્।।17.20।।

मूल श्लोकः

યત્તુ પ્રત્યુપકારાર્થં ફલમુદ્દિશ્ય વા પુનઃ।

દીયતે ચ પરિક્લિષ્ટં તદ્દાનં રાજસં સ્મૃતમ્।।17.21।।

मूल श्लोकः

અદેશકાલે યદ્દાનમપાત્રેભ્યશ્ચ દીયતે।

અસત્કૃતમવજ્ઞાતં તત્તામસમુદાહૃતમ્।।17.22।।

मूल श्लोकः

તત્સદિતિ નિર્દેશો બ્રહ્મણસ્ત્રિવિધઃ સ્મૃતઃ।

બ્રાહ્મણાસ્તેન વેદાશ્ચ યજ્ઞાશ્ચ વિહિતાઃ પુરા।।17.23।।

मूल श्लोकः

તસ્માદોમિત્યુદાહૃત્ય યજ્ઞદાનતપઃક્રિયાઃ।

પ્રવર્તન્તે વિધાનોક્તાઃ સતતં બ્રહ્મવાદિનામ્।।17.24।।

मूल श्लोकः

તદિત્યનભિસન્ધાય ફલં યજ્ઞતપઃક્રિયાઃ।

દાનક્રિયાશ્ચ વિવિધાઃ ક્રિયન્તે મોક્ષકાઙ્ક્ષિ।।17.25।।

मूल श्लोकः

સદ્ભાવે સાધુભાવે ચ સદિત્યેતત્પ્રયુજ્યતે।

પ્રશસ્તે કર્મણિ તથા સચ્છબ્દઃ પાર્થ યુજ્યતે।।17.26।।

मूल श्लोकः

યજ્ઞે તપસિ દાને ચ સ્થિતિઃ સદિતિ ચોચ્યતે।

કર્મ ચૈવ તદર્થીયં સદિત્યેવાભિધીયતે।।17.27।।

मूल श्लोकः

અશ્રદ્ધયા હુતં દત્તં તપસ્તપ્તં કૃતં ચ યત્।

અસદિત્યુચ્યતે પાર્થ ન ચ તત્પ્રેત્ય નો ઇહ।।17.28।।